بیاد رفقا پویان، پیرو نذیری و صادقی نژاد

در سوّم خردادماه 1350 چریکهای فدائی خلق رفقا امیر پرویز پویان، رحمت پیرو نذیری و صادقی نژاد در یک درگیری نابرابر با ارگانهای سرکوب رژیم وابسته به امپریالیسم شاه، در محله ی نیروی هوائی – شرق تهران –، جان خود را فدای انقلاب رهائیبخش خلقهای ایران نمودند.

رژیم شاهنشاهی بخیال خام خود بر این باور بود که با از بین بردن این رفقا، آتش برافروخته شده ی مبارزه ی مسلحانه در ایران خاموش گردیده و به "آرامش" دلخواه ی خود دست یافته است. امّا عملیات های پی در پی چریکهای فدائی خلق در دوران اختناق، تمامی آمال و آرزوهای رژیم را بر هم زده و نشان داده است که جنبش کمونیستی ایران بعد از عملیات سیاهکل وارد مرحله ی جدیدی از مبارزه ی خود با سلطه ی امپریالیستی در ایران شده است.

بار دیگر سی و ششمین سالگرد جان باختن این رفقا را گرامی داشته و بر این باوریم که همانگونه رفیق امیر پرویز پویان در اثر بیادماندنی خود "ضرورت مبارزه مسلحانه و رد تئوری بقا" اشاره نموده است، بمنظور قطع و نابودی سلطه ی امپریالیسم در ایران باید تئوری تعرض را جایگزین تئوری بقاء نمود.