ساعت تحویل سال نو

(تقديم به رفيق مادر )

مزدا

چشم براه سال نو و آغاز بهار

به انتظار تحویلش را سه ضربت انفجا ر

دور سفره هفت سین

که رفیقانه مادری چیده بودش چنین :

          سلاح و سیمای سرخ ستارگان پولا د ین

                            مارکس و انگلس و لنین

          سنبله ای از گندم به یاد درد های دهقان

          یاد رنج کارگران را سندان

          و از سرو به یاد شهیدان شا خه ای

          وبر تارک سفره می درخشید

                               ستاره ز خون آخته ای !

من با سیر چشم به پی سین ها را آخرین

سفره را جسته ، خسته ، مادر را گفته چنین

رفیقم ؛ یافتن یک سین باقی ست

مادرم جای یک سین خالی ست .

 خنده بر لب ؛ پاسخ داد مرا:

           سین آخر اندرون ست ترا

          سرخی قلبت آخرین سین است

          قـلـبـی که آکنده ز خلق را عشق و

                                            خصم را کین است !

 و آنگاه سه ضربت انفجار

                       بودمان ختم گفتار

وز پس ا ش با کلمات سرود " کرامت " شهید

رفتیم  به پیشواز بهار

                همان که هستی می دهد نوید .

بعداز سرود

              نوبت رو بوسی بود

در ین هنگام

             با گونه های ز  اشک شسته ام

                                   و لبان خلجان یافته ام

با گشوده آغوشی گرم

چنین بگوش مادر نجوا کردم نرم:

            ای مادر شهیدان

             و ای رفیقی از رفیقان

            ای پرورده نادر و ناصر و ارژنگ

            ای مانده بر شانه هایت 

                             بوسه تسمه بند تفنگ

اکنون چنین سوگند کند مت یاد:

که تا نظم طبقاتی در جهان با د

جنگم و ننشینم از پا

تا چنین نظمی را نکنم از جا

آری ، سوگند به هفت سین  رزم ما

سوگند به سندان و سنبله گندم را درو ابزار ها

سوگند به ستاره سرخ و سلاح رگبارگر

به سوسیالیزم سوگند ،

                            این فتحروز کارگر

به سرخی خون و عشق هزاران رفیق

                   کز خون خود زحمت کشان را نمودند طریق

 به سرب داغ ، که دشمن را جاری کنم

                                     و از آ ن راه فتح را آذین کنم .

 آری مادرم ؛ سوگند کنم یاد به اینها

که هست سفره قلبم را سین ها

سوگند که لب و قلبم را این حرف اصرار :

              امپریالیسم در گور باد و نظم توده ها بر قرار.               6/4/76            

* * *

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بازگشت