کَشتار
بی پایان توده های ستمدیده در عراق!
شباهنگ راد
جامعه
ی عراق در جنگ کامل فرو رفته است و همچنان قربانیان بی
شماری را از آن خود می سازد و بموازات آن هزاران تن دیگر در
خیابان های ناامن عراق بدنبال تهیه ی یک لقمه نان
اند. فقر، بیکاری و گرانی در این جامعه با شتابی
غیر قابل کنترل در حرکت است. کودکان در کوچه ها و خیابان ها مورد تعرض
وحشیانه ی باندهای قاچاق انسان قرار دارند و حیات و
آینده ی شان تیره و تار می باشد. چندین سال است که
چنین وضعیت دردناک و بغرنجی گریبان توده های ستم
دیده ی عراقی را فرا گرفته است. آزادی و احترام به حقوق
اولیه ی انسانی از سوی همگان، وحشیانه و به سبوعانه
ترین شکل سرکوب می شود. صدای گوش خراش گلوله و توپ و انفجار، به
پاره ای از زندگی روزانه ی محرومان تبدیل گشته است.
می خواستند جامعه ی عراق را به الگوی دیگر جوامع ی
منطقه ی خاورمیانه که در آن "آزادی" و
"دمکراسی" بوفور تبلور یافته، مبدل سازند!!! قصد داشتند تا
حقوق بر باد رفته ی کارگران و زحمتکشان را باز گردانند و کودکان در رفاه و
آسایش و بدون دغدغه ی مشکلات مالی خانواده های شان، از
کودکی شان بهره مند گردند!!! و ...
امّا جدا از سخن پراکنی
های بی مایه ی دولتمردان امپریالیستی و
وابستگان شان، آنچه که از وضعیت کنونی عراق پیداست و از
سوی خودِ بلندگوههای تبلیغاتی نظام های
سرمایه داری هر روزه پخش می گردد، آن است که اوضاع در عراق
بسیار وخیم می باشد و در یک کلام می توان گفت که
عراق امروزی به الگوی جامعه ی جنگ، بی افقی و
بی امنی کامل برای توده های ستم دیده در منطقه
ی خاورمیانه تبدیل گشته است و هر کس و نا کسی در تلاش است تا از تتمه های
دسترنج توده های ستم دیده فرجی ببرد. این سیمای واقعی عراق ِ در جنگ می باشد.
بیش از سه سال
است که ده ها هزار تن از محروم
ترین اقشار این جامعه در اثر انفجارهای بی وقفه ی
امپریالست ها و دیگر نیروهای وابسته ی شان، جان خود
را از دست داده اند و روزانه ده ها تن دیگر به خیل آنها می
پیوندند. بی شغلی بحد خود رسیده است تا جائیکه خود
دولت دست نشانده ی عراق اعلام نموده است که "بیش از نیمی
از کارگران بیکاراند و بالغ بر 11 میلیون نفر از کارگران روزمزد
بصورت گروه های کوچک، شرایط دلهره آور، جستجوی شغلی را با
سرگردانی در خیابان ها تحمل می کنند" در همین رابطه
یک شهروند عراقی که سرپرستی 6 نفر را بعهده دارد گفته است: "کسی
نیست که بما کمک کند، معمولاً در هر ماه فقط 3 روز کار پیدا می
کنیم". همین امر یعنی نبود شغل در عراق، باعث
گردیده است تا کودکان بمنظور امرار و معاش روزانه ی شان، روانه
ی خیابان ها گردند و مورد سوءاستفاده های گوناگون باندهای
قاچاق انسان قرار گیرند تا
در عوض دولت "جلال طالبانی" قادر گردد، تحت عنوان «طرح آشتی
ملی»، هزاران نفر از کسانی که در وزارت خانه های کشور و
دفاع رژیم سابق مشغول بکار
بودند را، به سر کارهای شان باز گرداند. دولتی که با هزاران وعده و
وعید و شعارهای پرطمطراق مبنی بر دولت "مردمی"
و غیره در تلاش است تا زمینه های هر چه بیشتر تنگدستی
کارگران و محرومان را
فراهم سازد.
آیا در جامعه
ای که بنابه گزارشات سازمان ملل طی دو ماهه ی اخیر
بیش از 6 هزار 600 نفر کشته شده اند و همچنین بر اساس گزارشی
دیگر از سوی "منفرد نودک" مأمور ویژه سازمان ملل که
تاکید می نماید "شکنجه در عراق بدتر از زمان صدام
است" می توان از بهبودی اوضاع زندگی توده ها سخنی به
میان آورد؛ در حالیکه روزانه ها صدها نفر در اثر بمب های
انسانی و انفجارهای متعدد در عراق جان شانرا از دست می دهد و
صدها تن دیگر دستگیر و در زندان ها مورد وحشیانه ترین
شکنجه ها قرار می گیرند. از همان اوان بر سر کار گماردن دولت
جدید از سوی امپریالیست ها، اعتراضات توده ای به
بی رحمانه ترین شکل به رگبار بسته شده است؛ کودکان بدليل فقر مالى
خانوداده هاى شان بجای نشستن در سر کلاس ها و فراگیری دانش و
تحصیل در کوچه ها و خیابان ها به شغل های کاذب روی آورده
اند؛ زنان و دختران مورد بی حرمتی و تجاوز اوباشان نظام و عناصر مرتجع
قرار می گیرند؛ "طالبانی" رئیس جمهور عراق
فریبکارانه نغمه سر می دهد که «اوضاع عراق بهتر شده است»!!!
بی گمان در قاموس
مزدورانی همچون "طالبانی" که نقش جاده صاف کن دولت
های امپریالیستی در جامعه ی را عراق ایفاء
می نمایند، بهبودی اوضاع ی عراق چیزی جز بر
سر کار گماردن و همکاری با عناصر وابسته به دولت سابق – بعث -، تبانی
با سرمایه داران جهانی بمنظور به یغما بردن سرمایه
های طبیعی مملکت، کَشتار بی رحمانه متعرضین به
شرایط کنونی و غیره معنا نمی یابد. تجربه ی
اعمال جنایتکارانه ی بیش از چند ساله ی دولت دست نشانده
ی و نیروهای مرتجع وابسته به امپریالیست ها و
بویژه امپریالیزم امریکا در عراق نشان داده است که همه
ی آنان نقش و وظیفه ی شان در یورش به جان و مال کارگران و
زحمتکشان نهفته می باشد و شعارهای دهن پرکنی همچون
برقراری "دمکراسی" و "آزادی" و
"امنیت" جان شهروندان عراقی، انحراف افکار عمومی است
و باصطلاح ناجیان مردم عراق، خود در صف مقدم تعرض به دسترنج توده های
ستم دیده قرار دارند.
دولت
کنونی عراق قادر به تأمین حقوق اولیه ی انسانی
نیست. این دولت ابزار دست امپریالیست ها بوده و رسالت اش در
هموار نمودن چرخه های تولیدی مملکت به سمت سرمایه
های امپریالیستی مي باشد. بر خلاف گفته های سران
امپریالیزم و دولت حامی شان نه تنها جامعه ی عراق
پایدارتر و دمکراتیک تر نگردیده است بلکه بی ثبات تر و
میزان خفقاق و سرکوب گسترده تر هم گردیده است. اوضاع ساخته شده
ی کنونی، خواست توده های رنجدیده نیست.
اوضاعی است که امپریالیست ها و بویژه
امپریالیزم امریکا خواهان آنند و چنین جامعه ی
آشفته و بی امنی در عراق، بر سودهای کلان و نجومی شان افزوده
و شبانه و روز ماشین اسلحه سازی آنان در حرکت می باشد.
به
این اوضاع ناهنجار و خانمان برانداز باید خاتمه بخشید.
این دنیا و خواست واقعی انسان ها نیست. دنیای
جنگ و خونریزی، دنیای توحش گران و جانیان است و در
خدمت به بشریت و انسانیت قرار ندارد. سرمایه داران جهانی
به یاری مزدوران شان زندگی را بر کارگران و زحمتکشان و فرزندان
شان سیاه نموده اند. انگیزه و هدف شان ایجاد بلبشو توأم با غارت
می باشد. آنان با در دست داشتن قدرت و به پاس ارگان های مسلح شان، به
بی دفاع ترین انسان ها تعرض می نمایند و ریاکارانه
در تبلیغات شان از "دموکراسی" و "آزادی"
سخن می گویند. سرمایه داران نمی توانند و بنابه منافع
ی طبقاتی شان قادر نخواهند بود تا حقوق اکثریت آحاد جامعه را
محترم شمارند. دموکراسی و آزادی تعریف شده ی آنان همانا،
برسمیت شناختن و پای بندی عمیق به منافع ی طبقه
ی حاکم می باشد. باید چرخه ی زمانه را دگرگون ساخت و
جامعه ی انسانی که متضمن آزادی و رهائی توده های
دربند می باشد را در جامعه برقرار نمود. نه تنها کارگران و زحمتکشان
عراقی مستحق بی افقی و ناروشنی در زندگی و
آینده ی شان نمی باشند بلکه هیچ انسانی در كره ى
خاكى سزاوار آن نمى باشد تا از فرط نداری، بیکاری و اعتراض به
ناملایمات سیاسی، اقتصادی و اجتماعی جامعه مورد
یورش و تعرض قرار گیرد.
پاسخ
به چنین وضعیت نابسامان و ناهنجار در یگانگی و روشنی
بخشیدن به خواسته های پایه ای و اساسی، طرد جریانات
و عناصر وابسته به امپریالیست ها از صفوف خود و در كاربست قهر توده اى
عليه ى تمامى مدافعين نظام سرمايه دارى نهفته می باشد. کارکردهای تا
کنونی این سازمان ها، نهادها و عناصر وابسته به نظام های
امریالیستی و دولت های مرتجع منطقه نشان داده است که
منافع ی توده های ستم دیده ی عراقی در
دنیایی بغیر از دنیای تعریف شده
ی این مزدوران و جانیان نهفته می باشد.
دنیایی که در آن فقط و فقط از منافع ی زحمتکشان و همه
ی استثمار شوندگان پیروی نماید. تنها در چنین جامعه
ای است که جنگ و خونریزی جايگزين رفاه و آسایش خواهد
گرديد.
5
مهر 1385
27
سپتامبر 2006
ـــــــــــــــــــــــ