امواج خروشان
كارگران جهان، هر ساله و با شكوه هرچه
تمامتر اول ماه مه را در جای جای این كره خاكی به صحنه
قدرت نمائی و شادی و سرور مبدل میكنند و كاخهای سرمایه
و سرمایه داران را بلرزه در می آورند، سرود اتحاد و همبستگی بین المللی سر میدهند و استثمارگران را به سخره میكشند
و بانگ برابری خواهی، آزادی
و عدالت اجتماعی سر میدهند.
كارگران ایران نیزدر شرایطی
بمثابه بخشی از این خانواده جهانی به استقبال این روز
فرخنده میروند كه دیربازیست
موج جهانی خصوصی سازی
و همبستگی رژیم جمهوری اسلامی با سرمایه
جهانی، صفوف كارگران بیكار كشورمان را انبوه تر و فقر
مضاعف را به سفره حقیر نهی دستان تحمیل كرده است و بیهوده نیست
كه حاكمان سرمایه از اول ماه مه، روز همبستگی كارگران جهان و حضور انبوه و گسترده آنان در صحنه خیابانها اینگونه در بیم و هراسند.
در استانه
روز جهانی كارگر، اول ماه مه قرار داریم و كارگران ایران در
تدارك استقبالی با شكوه از این روز هستند. جمهوری اسلامی در همین اوان و از چندی پیش
شتابزده و هراسان از موج خروشان كارگران در صحنه خیابانها، به دستگیری فعالین كارگری
پرداخت و بسیاری از فعالین كارگری و از جمله محمود صالحی را به زنجیر اسارت كشید.
حاكمان حامی سرمایه اما
فراموش كرده اند كه درخت را میتوان باسارت كشید اما جنگل را نمیتوان.
جویبار زلال را میتوان خشكاند اما تمایل اقیانوسی از انسانها برای دستیابی به دنیائی
بهتر را نمیتوان نادیده گرفت
و برای همیشه به فقر و محرومیت نشاند.
حاكمان اما امروز و هر روزه نه تنها كارگران كه جنبشهای آزادی
خواهانه و برابری طلبانه از جمله
خلقها، زنان، دانشجویان و معلمان زحمتكش در كشورمان را سركوب میكنند و اتحاد آگاهانه جنبش
كارگری با آنان میتواند بنیان
ستم استبداد حامی سرمایه را بركند و دودمانشان را بهم پیچد.
هجوم گسترده
سرمایه به سطح معیشت كارگران،
تعطیلی واحدهای تولیدی یكی پس از دیگری و تشدید قوانین ظالمانه كارگری
در محیط كارخانجات و مراكز تولیدی كوچك و بزرگ در سال گذشته نیز همچنان ادامه یافته
است و بدین ترتیب روز اول ماه
مه امسال برای كارگران كشورمان از اهمیت وافری
برخوردار گشته است.
خواستها و
مطالبات ابتدائی كارگران ایران از جمله: حق تشکل مستقل
وآزادکارگری و حق اعتصاب، حق قرارداد دسته جمعی و لغو قراردادهای موقت، قانونی شدن حداقل حقوق پایه ای خواسته شده از
سوی تشكلهای مستقل کارگری
و آزادی کارگران زندانی و کلیه زندانیان سیاسی
و..... همچنان پایمال میشود.
اینبار
در شرایطی به پیشواز این روز میرویم كه كارگران شركت واحد تهران همچنان به مبارزات خود
ادامه میدهند و كماكان با نیروی قهریه حاكمان حامی سرمایه
روبرو هستند. بسیاری از آنان
به بی كاری اجباری كشانده شده اند و رهبران سندیكایی
آن از هیچگونه امنیت حقوقی برخوردار نمیباشند و علیرغم
همبستگی جهانی كارگران در
چهار گوشه جهان با آنان اما رژیم جمهوری اسلامی بی
اعتنا به تمایلات بین المللی،
سایه سیاه سركوب و رعب
و وحشت را بر زندگی آنان مستولی نموده است.
جمهوری
اسلامی در حیات خویش از ابتدا تا كنون از بحران ها سود برده است
و هر جا كه لازم بداند به بحرانسازی میپردازد و در حال حاضر كارگران و
زحمتكشان را در برابر فاجعه دیگری قرار داده است.
خطر حمله نظامی كشورهای امپریالیستی
به ایران موجود است. در پی تحریم اقتصادی ایران كه خود جایگاه ویژه ای در
افزایش نجومی تنگدستی و
محرومیت پابرهنگان كشورمان خواهد داشت، هجوم نظامی كشورهای خارجی
نیز میتواند برآمد وضعیتی فاجعه بار برای مردم
كشورمان باشد.
هم از اینروست
كه حضور قدرتمند كارگران در مراسم اول ماه
مه و مبارزه آنها با سرمایه و بیداد اقتصادی، نمیتواند از مبارزه برای صلح جهانی
و خلع سلاح اتمی عمومی جدا باشد.
نه به امپریالیسم و نه به جمهوری
اسلامی
ما ضمن اعلام
همبستگی با كارگران و زحمتكشان كشورمان و شركت در مراسم روز جهانی
كارگر در وین از كلیه نهادهای
كارگری مستقل میخواهیم تا از خواستهای برحق كارگران ایران حمایت و پشتیبانی نمایند
زنده باد
اول ماه مه روز همبستگی جهانی کارگران
كمیته
دفاع از آزادی و برابری در ایران – وین
25.4.2007
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ