صدمین سال انقلاب اکتبر

درسهای اکتبر برای انقلاب پرولتاریائی در اتریش

 

اگرما بعنوان کمونیست­های انقلابی به انقلاب اکتبر روسیه رجوع میکنیم و بیش ازآن: اگر ما برای انقلاب آتی پرولتاریائی از <راه اکتبر> سخن میگوئیم، منظورمان این نیست که باید همه کارها را مانند بلشویک­ها انجام دهیم تا اینکه پیروزگردیم.

 اما اگر در اتحادیه اروپا وباطبع اتریش درسالهای آینده تضادها در جامعه همچنان تشدید شوند، طبیعی است که این وابسطه به ماست که این تحول به یک بحران انقلابی منجرشود و یا اینکه طبقه کارگراتریش این بار از این جدال پیروز بیرون آید.

 تمامی کمونیست­ها وهمچنین همگی سوسیالیست­های واقعی، بعنوان هدف مشترک، یک جامعه بدون طبقه ، استثمار و سرکوب را دربرابرخویش قرارداده­اند، ولی اینکه ما چگونه به این هدف خواهیم رسید، درک­ و راهبرد­های کاملاً  مختلفی وجود دارد. ویژگی راه اکتبر بلشویکی از جمله این است که این یک انقلاب پرولتاریائی در یک کشورسرمایه­داریامپریالیستی بود که پیروزمندانه تحقق یافت ، امری که تاکنون در هیچ کشور امپریالیستی دیگری مستقلا انجام نشده­است. ودیگراینکه بلشویکها دهها سال درشوروی با استراتژی وتاکتیکشان موفق عمل کردند، آنها نه تنها دیکتاتوری پرولتاریا را به دست آوردند، بلکه سوسیالیزم را بنا نهادند.

حال این سوال مطرح است که هسته واقعی راه اکتبر بلشویکی چیست که برای ما بعد از گذشت صدسال هنوز از اهمیت بزرگی برخوردار است؟ ما دراینجا میخواهیم  بروی نکاتی تمرکز کنیم که تفا وت ما با دیگرگروههاست که خودرا کمونیست ویا مارکسیست- لنینیست(- مائوئیست) می­نامند.

 

  آنچه که در مقایسه  با احزاب توده­ای سوسیال دمکراسی انترناسیونال دوم در روسیه، پدیده نوینی بود، اینکه بلشویکها از سال 1902 شروع به تشکیل حزبی مبارزومنسجم و سازمان­دهی شده بصورت سانترالیزم – دمکراتیک نمودند. این حزب از ابتدا هدف خودرا تصرف قهرآمیز قدرت قرارداده بود که در این مقال  با اشاره­ای از آن میگذریم چون  می­بایست در باره حزب که بدون شک مسئله مهمی است در فرصتی دیگر دقیقتر به آن پرداخت .

 

 ازنکات جدید دیگراین بود که کمونیست­های روسی نه تنها تمرکز خودرا بروی کارگران متخصص قرارمیدادند بلکه اقشارتحتانی پرولتاریا را هم درکانون توجه آنها بود، تا اینکه تئوری انقلابی کمونیستی را دربین آنها جاری نمایند. اقشار تحتانی آنهائی هستند که از وضعیت موجود از همه بیشتر ناراضی هستند و کمتر تحت تاثیرایدئولوژی بورژوازی قراردارند. لنین در جدید­ترین تحلیل خود از تکامل سرمایه­داری- در اثر معروفش <امپریالیسم بمثابه بالاترین مرحله تکامل سرمایه­داری> - نشان داد که درکشورهای ثروتمند امپریالیستی یک اقلیت نسبی بزرگی ازطبقه کارگرازطرف بورژوازی آگاهانه تطمیع می­شود وبهمین دلیل با سیستم استثماری آشتی می­کند واگرهم حرکتی انجام دهد تنها به اصلاحاتی درون سیستم سرمایه­داری تن درمیدهد. آنها اگربعضأ ازسوسیالیسم سخن می­گویند ولی موافق انقلاب وآنهم بشکل قهرآمیز نیستند. لنین با اقتباس از تز مارکس درباره "اشراقیت کارگری" آن را به بخش مهمی ازتئوریهای کمونیستی خود تبدیل نمود: بدون انزوای سیاسی وطرد رهبری اریستوکراسی کارگری هیچ انقلاب پرولتاریائی امکان پذیر نیست، تئوری  که صحت خود را خود را قبل از شرایط انقلابی درایتالیا وفرانسه درسالهای دهه 1960 و در گذشته نه چندان دور در یونان ثابت نمود.

 

 اهمیت مهم  پیروزی بلشویک­ها در روسیه پیوند تنگاتنگ مبارزه تئوریک وایدئولوژیک با پراتیک مبارزه طبقاتی بود. یک رشته کامل از برجسته­ترین نوشته­های لنین درنقد دیگر جریانات انقلابی است. او هیچوقت ازرهبران کارگری با مطالعه، ولی پشت میزنشین و سرشناس بین­المللی بخود ترس راه نداد، بلکه برعکس  همیشه این سوال را مطرح می­کرد: که تجارب واقعی ما کدامند وتجارب  کشورهای همسایه چه هستند وچه نفعی برای ما، جهت تسریع انقلاب پرولتاریائی  دارند؟ مبارزه لنین علیه خط فرصت­طلبی راست و افراط ­گرائی چپ در حزب هیچگاه یک مسئله آکادمیک خاص نبود بلکه همواره با پراتیک انقلابی همراه بود.

 

 همانطوریکه تاکید کردیم، حزب لنینی یک حزب مبارزبرای قیام مسلحانه بود، بدین معنا  شوراهای کارگری می­بایست قدرت را بدست آورند و بلافاصله به تصویب قوانین برای تغییرات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی و اجرای آنها بپردازند. نقطه عزیمت دگرگونی اقتصادی – سیاسی، سلب مالکیت فوری از مالکیت خصوصی وسایل تولید ،  حمل ونقل وارتباطات بود. بلشویکها همچنین بلادرنگ حق تعین سرنوشت خلقهای درون امپراطوری روسیه را اعلام کردند. 

 بلشویکها برای تصویب این تصمیمات احتیاج به  اکثریت درشوراهای کارگری ودهقانی داشتند. آنها به این مهم دست یافتند، چون بدون هیچ سازشی علیه جنگ، خواستار فوری صلح بودند- هرچند سرزمین­های وسیعی را هم از دست می­دادند. علاوه براینها مبارزه علیه عظمت­طلبی ملی(هم­چنین مبارزه علیه تحریکات ضد یهودی)  ازمشخصات با اهمیت راه اکتبر است.

 هرچند که بلشویکها سرسختانه علیه جنگ وشکست بورژوازی خودی بودند ولی بهیچ­وجه انفعال طلب نبودند. آنها چه پیش از دستیابی به قدرت توسط شوراها وچه بعد از آن دربرابرحمله گارد­های سفید دشمن انفلاب با واحد­های پارتیزانی، میلیشیای کارگری، گاردهای سرخ و بالاخر با ارتش سرخ علیه تجاوز امپریالیستی مبارزه کردند و یک جنگ  تمام خلقی واقعی  را به پیش بردند. مسئله­ای که ما هم  دیر یا زود با آن درگیر خواهیم شد، حال چه در اتحادیه اروپا  باشیم  یا نه.

 اگرما امروزازآموزش­های انقلاب اکتبربرای انقلاب پرولتاریائی دراتریش سخن میگوئیم ، باید درباره تدارک مبارزه مسلحانه هم اندیشه کنیم، چون سرمایه انحصاری دراتریش- صاحبان بانکها و کنسرن­ها- آزادانه قدرت خود را واگذار نمی­کنند . بعنوان مثال اگراکثریت بزرگی از کارگران بجای نکبت و فلاکت سرمایه­داری خواهان یک اقتصاد سوسیالیستی با برنامه باشند، درچنین حالتی لازم است که درمراکز مهم صنعتی گروههای مسلح پرولتاریائی ازجنبش توده­ای انقلابی پشتیبانی کرده و آنرا تامین نظامی نمایند و بالاخره اینکه قادر باشند یک قیام عمومی را رهبری کنند.

 

ما قبلأ به مبارزه قاطع بلشویک­ها علیه عظمت­طلبی روسهای بزرگ اشاره کردیم. درواقع انقلاب اکتبرموجب رهائی خلقهای مستعمراتی در آسیا شد. بلشویکها ازهمان ابتدا برای اینکه یک سیاست بین­المللی انقلابی را اجرا نمایند، تمامی کوششان را بکارگرفتند. درحالیکه احزاب انترناسیونال دوم درباره مسئله مستعمرات تقریبأ همیشه با بورژوازی امپریالیستی خودی همراه میشدند، درمقابل بلشویک­ها  برای تاسیس یک انترناسیونال سراسری واقعی اهتمام ورزیدند وخلقهای مستعمرات را به مبارزه علیه اربابان امپریالیستی­شان فراخواندند.

 اگر ما امروز فاقد یک انترناسیونال انقلابی کمونیستی هستیم، با وجود کوچکی تشکیلاتمان باید بخشی ازنیرویمان را به پشتیبانی و همکاری  با نیروهای ضدامپریالیستی درکشورهای وابسته متمرکز نمائیم – بخصوص درکشورهای نومستعمره که امپریالیسم اتریش درآنجا نقش مهمی را بازی میکند، بعنوان مثال دربالکان. آنچه که مربوط به ساختمان سوسیالیسم میشود، لنین بارها براین نکته تاکید نموده­است که مبارزه طبقاتی درتمامی دوران گذار سوسیالیسم ادامه خواهد داشت، تا واقعأ یک جامعه بدون طبقه  کمونیستی  فرا روید.

 درارتباط تنگاتنگ با این مسئله، مبارزه علیه بوروکراسی قراردارد که همواره ازطرف لنین بعنوان امری ضروری وتعیین­کننده برای ساختمان سوسیالیزم وممانعت از برگشت سرمایه­داری به آن اشاره شده­است(همچنین درداخل وموجودیت رسمی اتحاد جماهیرشوروی). بلشویکها خطر احیا مناسبات استثماری سرمایه­داری را بخوبی میدیدند ولی ازآنجائیکه انقلاب دردیگر کشورهای امپریالیستی درسالهای 1920 تا 1930 سربلند نکرد کمونیست­های شوروی ناچارأ تمامی کوشش خود را  بیش ازگذشته به تسریع ساختمان صنعت و نوسازی کشاورزی متمرکز کردند. در اوائل سالهای 1930 "تئوری نیروهای مولده" از طرف کمینترن(انترناسیونال کمونیستی) مطرح شد که مائوتسه تنگ علیه آن درسالهای 1960 قاطعانه موضعگیری نمود، پدیده­ای که باعث استحاله اتحادشوروی وسپس چین وسپس احیای سرمایه­داری گردید، هرچند که این مسئله رابطه­ای مستقیم­ با انقلاب اکتبر و راه آن ندارد، اشاره ما در اینجا به آن  رد  ادعای آنهائی است که میگویند انقلاب اکتبر شکست ­خورده­است.

 

  نه! انقلاب اکتبرو راه اکتبر شکست نخورده­است. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی درطول چندین دهه مشعل فروزان  و راهنمای کارگران وخلقهای تحت ستم جهان بود و به آنها خدمت می­کرد. انقلاب اکتبر نشان داد که یک نظم  اجتماعی  بهتر امکان پذیر است – هرچند که اتحاد سرمایه  بین­المللی چه درگذشته و چه حال از هیچ کوششی دریغ نکرده­است تا هر شکلی ازقدرت کارگری را تخریب و سرنگون نماید.                                                                                    وین -  ژانویه 2017                  

 

   تذکر: این مقاله ازنشریه انقلاب پرولتاریائی  شماره 66 دسامبر 2016 گرفته شده­است. برای کسب اطلاعات بیشتر به سایت زیر مراجعه نمائید.

Proletarische Revolution - revolutionär-kommunistische Zeitung

 in Österreich

prolrevol.wordpress.com

ia.rkp2017@yahoo.com - iarkp.wordpress.com

 

ترجمه وتکثیر<یکی ازفعالین چپ در وین - اتریش >

Kontaktadresse: Iran-Rat, Amerlinghaus, Stiftgasse 8, A-1070 Wien

email:linksaktivist@gmx.at

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بازگشت