کار
برابر، دستمزد کم تر
«به
مناسبت 8 مارس روز جهانی زن»
روز 8 مارس 2008، "کنگره ی
کار کانادا" در گزارش خود به مناسبت روز زن اعلام داشت که دستمزد زنان
-علارغم استعداد، تحصیلات و سابقه- برای کار برابر همچنان از مردان کم
تر است. این گزارش می گوید
که در واقع اختلاف دستمزد زنان و مردان در یک دهه ی گذشته بیش
تر شده و این فاصله تا مرز 30 درصد نیز افزایش یافته است.
این گزارش همچنین می
افزاید که بخش اعظم افرادی که برای حداقل دستمزد کار می
کنند را زنان تشکیل می دهند و این گونه مشاغل، خود نه تنها متضمن
دستمزد کم تر، بلکه به مفهوم دسترسی کم تر و استفاده ی بسیار
محدودتر از امکانات دولتی از قبیل "بیمه ی بیکاری"
و "حقوق و مزایای بازنشستگی" برای تعداد هر چه
قلیل تری از زنان این جامعه می باشد.
با توجه به این که این
گزارش در سال های آغازین قرن بیست و یکم و در یکی
از به اصطلاح پیشرفته ترین کشورهای دنیا در چارچوب مناسبات
سرمایه داری و از جانب یکی از "ارگان های
زرد اشرافیت کارگری"، وضع زنان را آن هم فقط در زمینه ی
کاری به این منوال توصیف می کند، خواننده ی
گرامی خود می بایستی حدیث مفصل از این مجمل
را نه فقط در کشورهای متروپل، بلکه در جوامع تحت سلطه نیز بخواند و ببیند
که بر زنان که نیمه ی دیگر جامعه ی بشری اند، در
واقع چه می گذرد.
شایان ذکر است که زنان در
جوامع تحت سلطه در وضعیتی به مراتب وخیم تر از این و به
عبارت دقیق تر در بی حقوقی کامل به سر می برند. همچنین بایستی توجه داشت که
در این بین، وضعیت زنان در جوامع مسلمان به مراتب بدتر از دیگر
نقاط جامعه ی بشری بوده و همخوانی زیربنا و روبنا یا
به دیگر سخن همگونی ساختارهای اقتصادی و فرهنگی این
جوامع در امر ضدیت با زن و حقوق برابر آنان، این کشورها را سرآمد این
بی حقوقی کامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کرده
است.
جدای از استثمار که به
مثابه ی امری عمومی علاوه بر مردان، شامل حال زنان نیز می
شود و از نادر مسائلی ست که در نظام منحط سرمایه داری در بین
اکثریت آحاد جامعه به طرزی برابر و مساوات گونه تقسیم گردیده
است، در عین حال لازم به ذکر است که در شرایط کنونی جهان یعنی
پس از گذشت هزاره ها از بربریت اولیه و پانصد سال از آغاز بربریت
نهائی، زنان از بسیاری از حقوق رسمیت یافته ی
مردان هنوز برخوردار نیستند. بی
تردید رهائی واقعی زن منوط به رهائی بشر از قید ستم
و استثمار سیستم سرمایه داری ست و به طرزی لاینفک
در گرو نابودی این سیستم و مناسبات ظالمانه ی آن می
باشد.
تنها سیستمی که قابلیت
نفی و الغاء استثمار را در خود داشته باشد، می تواند زنان را از این
قیدوبند کهن رها ساخته و نوید آینده ای روشن و تابناک را
به طور ملموس در برابر خیل عظیم آنان و قریب به اتفاق آحاد جامعه
بشری قرار
دهد و این سیستم چیزی جز سوسیالیسم نمی
تواند باشد. یا سوسیالیسم
یا بربریت!
پویان کبیری
8 مارس 2008
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ